Τωρα που τελειωνει η παλια χρονια και ερχεται η καινουργια, μοιραστειται και παλι τις ευχες σας για ολα εκεινα που δεν εγιναν και ολα οσα δεν θα γινουν,για ολα οσα περασαν και ξεχαστηκαν και για ολα οσα θαρθουν και θα ξεχαστουν κι αυτα,για ολα οσα επιθυμησαμε και παρεμειναν επιθυμιες,για ολα οσα θα επιθυμησουμε και θα παραμεινουν κι αυτα επιθυμιες.
Τωρα που αλλαζει ο χρονος ας πουμε και παλι τα ιδια ψεμματα με περσι και ας ελπισουμε ξανα για μια Χαρουμενη χρυση Πρωτοχρονια.............

Ιφιγενεια εν Αυλιδι.

Καημενε Αχιλλεα,οταν ορκιζεται η γλωσσα δεν ορκιζεται παντα και η ψυχη.
(Ευριπιδης/Σαλαμινα 480-406 πχ)

Μονο τους φυλακισμενους ενδιαφερουν τα χριστουγεννα,επειδη εκεινες τις μερες ξαλεγραρουν απο την μιζερια της φυλακισμενης τους ρουτινας και ειναι μια πρωτης ταξεως ευκαιρια να κανουν λιγο μπουγιο παραπανω,να χειροκροτησουν,να φωναξουν χωρις να τους μαζεψει κανενας μπατσοφυλακας σωφρονιστης.Τα Xριστουγεννα και η Πρωτοχρονια ειναι οτι ακριβως και η επισκεψη τους στον κοινωνικο λειτουργο και στην ψυχοπουτανα της φυλακης,μια ευκαιρια να σπασουνε την μονοτονια της καθημερινοτητας τους,μια κρυφη ματια στα μπουτια της γιατρου που θα τους εξετασει ωστα να εχουνε μετα χειρωνακτικη εργασια για το κελλι τους,να τον παιξουνε και να ευχαριστηθουν.Η πλακα ειναι πως αυτο ακριβως που κανουνε οι κρατουμενοι δεν διαφερει σε τιποτα απο αυτο που κανουμε ολοι εμεις οι ελευθεροι,οι απ εξω απ την φυλακη,τον μαλακα,τον κανονικο μαλακα και τον αγιασμενο.Τον ρακοσυλλεκτη της ζωης,αυτον που θα βολευτει με το περισσευμα,το παραπεταμενο,το τιποτενιο και θα του βαλει και μια γιρλαντα απο πανω για να δειχνει εορταστικο.Αυτον που ξορκιζει το ασφυκτικο του δυαρακι στολιζοντας το με κινεζικα μπιχλιμπιδια τραβεστι και το κανει ενα μικρο πουταναδικο,μπας και παραμυθιαστει οτι η ζωη του δεν ειναι τελικα τοσο χαμενη οσο πραγματικα ειναι.
Που καλει συγγενεις για να δει τα χαλια τους ελπιζοντας οτι ειναι πιο χαλια απ τα δικα του.Που αγοραζει δωρα ελπιζοντας να εκβιασει την αγαπη και την εκτιμηση οποιου εχει την αναγκη:της μανας,του γκομενου,του προισταμενου.
Ειναι πραγματικα συγκινητικη η ετοιμοτητα του δημαρχη Αθηναιων να αντικαταστησει το δεντρο τσακ μπαμ σε δυο μερες.Για οτιδηποτε αλλο θα χρειαζοταν αιτησεις επι αιτησεων,αναμονη μηνων,εγκριση κονδυλιων κλπ κλπ Αλλα το δενδρο των Χριστουγεννων?Κι εχω την εντυπωση πως ολα αυτα που συνεβησαν μετα τον φονο του Αλεξη θα αφησουν αυτο μονο στα ψυχικα χρηματοκιβωτια των νοικοκυραιων:τους αλητες που μας εκαψαν το δενδρο και παραλιγο να μας γαμησουν και τα Χριστουγεννα....
Οι αλητες που τους εχετε γαμησει καθε υποψια φωταγωγησης στην ζωη τους προοριζοντας τους για εργατες ανασφαλεις και ανασφαλιστους.Που θα βαφτισουν τον φοβο και την μιζερια τους χριστιανικη αγαπη και ετσι ηρεμα και γλυκα θα γερασουν περιμενοντας την συνταξη.Μετρωντας τις φορες που δεν γαμησαν,που δεν γελασαν,που δεν κατουρησαν πανω στις μουρες οσων ηταν ετοιμοι να τους καψουν επειδη ψελλισαν κατι διαφορετικο,μια αποκλινουσα συμπεριφορα που δεν χωραει στις μερες αυτες της οικουμενικης αγαπης.
Γιατι για να αγαπας τον πλησιον σου ακριτα και τυφλα αυτη ειναι η βασικη προυποθεση:
να εισαι τοσο μαλακας η τοσο κακος ανθρωπος οσο κι αυτος.......
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ............

Ανοιχτε τα τρελλαδικα να βγει ο κοσμος εξω
να δω αν ειναι πιο τρελλοι οι μεσα απ τους απεξω.....

Ας υποθεσουμε λοιπον πως εναποθεσαμε τις ελπιδες μας σ ενα αβεβαιο μελλον,εκει που συνωστιζονται ολες οι ζωες,εκει που οι ανθρωποι ξεχνουν και χανονται,εκει που η μηχανη του χρονου δεν αφηνει περιθωρια και επιλογες,εκει που οι μνημες χανουν την σημασια τους και γινονται αφηρημενες εννοιες,εκει που οι αγαπες εξανεμιζονται χωρις ουσιαστικη αιτια,εκει που θα φτασουν καποτε ολοι και απορημενοι θα κοιταζουν δεξια αριστερα προσπαθωντας να καταλαβουν τι συμβαινει,εκει που θα μαθουμε τελικα την αληθινη αληθεια και απογοητευμενοι θα διαπιστωσουμε το κενο που μας περιβαλλει,το κενο που εφαρμοζει τους κανονες του χωρις να υπολογισει,επιβαλλοντας σε ολους ανεξαιρετως την ιδια τιμωρια χωρις διακρισεις και χωρις συμπαθειες.

"Μεσα απ τα συντριμια φορες εμφανιζονται αλλα συντριμια,κι οπως βρισκεσαι ξαφνικα σε μερη που δεν θα διαλεγες,ετσι βρισκεσαι πισω σε στιγμες που βουλιαζουν στους στροβιλους της μνημης και καπου καπου αναδυονται σαν τα απομειναρια ενος ναυαγιου,σαν τα κομματια ενος πλοιου που η ξαφνικη και αναπαντεχη καταιγιδα τσακισε τα στεγανα του και πλημμυρισε τα αμπαρια και τις καμπινες του.
Ο Τιτανικος της ζωης μας ξερνα ενιοτε τα συντριμια του, αναγκαζοντας τους επιζησαντες να ξαναβρισκονται μπροστα στην τραγωδια, και να ξαναζουν τις ωρες που η τρικυμια κυριευε τις ζωες τους και απειλουσε να τους καταπιει.Εκει που οσα παρακαλια κι αν ακουστηκαν η θυελλα ανηλεη και σκληρη σφυροκοπουσε πανω απ τα κεφαλια τους μετατρεποντας την ζωη σε μαρτυριο και την αναγκη για επιβιωση σε πρωτευοντα σκοπο.Εκει που οσο η καρδια κι αν εραγιζε τα κυματα κι ο αερας σ ενα συμπαιγνιο αδιαφορωντας για τα παντα ειχαν βαλθει να αφανισουν οτι ειχε μεινει ορθιο και υγιες.
Εκει που η ψυχρη λογικη κατατροπωνε το συναισθημα,εκει που το μυαλο αποφασιζε να διαλυσει την καρδια.
Εκει που σαν απο θαυμα σωθηκαμε και ξαναπατησαμε σε στερια, εξαθλιωμενοι και αποστεωμενοι,κουβαλωντας το φορτιο της μνημης,τις σωματικες βλαβες και την πικρα
του ναυαγου που παρ οτι σωθηκε δεν μπορει να ξεχασει......................"
για κεινους που δεν ξεχνουν.

Η Αθηνα στα καρβουνα........burn mother fuckers....burn.....

Καποτε θαρθουν να σου πουν πως σε πιστευουν σ αγαπουν και πως σε θενε
εχε το νου σου στο παιδι,κλεισε την πορτα με κλειδι ψεμματα λενε.
Καποτε θαρθουν γνωστικοι,λογαδες και γραμματικοι για να σε πεισουν
εχε το νου σου στο παιδι,κλεισε την πορτα με κλειδι θα σε πουλησουν
Κι οταν θαρθουνε οι καιροι που θαχει σβησει το κερι στην καταιγιδα
εχε το νου σου στο παιδι γιατι αν γλυτωσει το παιδι
υπαρχει Ελπιδα........
Καλο ταξιδι Αλεξανδρε......

"Ο χρονος ειναι λικνο της ελπιδας,ταφος της φιλοδοξιας,αυστηρος ελεγκτης των ανοητων,σωτηριος συμβουλος των φρονιμων.Σε μερικους φερνει οτι φοβουνται,σε αλλους αυτο που επιθυμουν."
Ε.Κολτον

Ολες οι πραξεις και οι λεξεις μοιαζουν να επαναλαμβανονται σκοπιμως σε μια προσπαθεια
να γινει συνειδητο αυτο που η ψυχη αδυνατει να εκλαβει ως δεδομενο.Παιζουμε το παιχνιδι των αοριστιων και μετακινουμε τα πιονια μας εναντια στον ανυπαρκτο εχθρο που θελει να μας βλαψει.Μεταμφιεζουμε τις μερες μας κατω απο ακριβα αυτοκινητα,φανταχτερα ρουχα,
εξοδους και παρτυ,δωρεαν μοναδες στα κινητα,δανεια και συμβολαια,εξασφαλισεις και φιλοφρονησεις,μοντερνα σπιτια και trendy look.Κι οταν ξυπναμε το πρωι ο ιδιος πονοκεφαλος βασανιζει το θολωμενο απ το αλκοολ της προηγουμενης νυχτα μυαλο μας..Ο ιδιος φοβος σκεπαζει την ταλαιπωρημενη μας ψυχη και η ιδια απορια κρεμεται στο ταβανι.............
No more money,no more fancy dress
this other kingdom seems by far the best
until its other jaw reveals incest
I will not go
prefer a feast of friends to the giant family.....

Αποθεματα ζωης που εμειναν καλα φυλαγμενα στις αποθηκες της αμυντικης γραμμης.
Πηγες αισιοδοξιας που στερεψαν προς στιγμην αλλα η φθινοπωρινη βροχη τις επανεφερε
σε λειτουργια.Σχεδια που δημιουργηθηκαν μεσα στην αβεβαιοτητα της επομενης μερας και
στην απελπισια της στιγμης.Ματια που αυταφαιρεσαν την ικανοτητα τους να λειτουργουν και χρειαστηκαν μυδριασεις,παρεμβασεις και επεμβασεις.Χειλη που στερηθηκαν το μειδιασμα,αυτια που αρνηθηκαν ν ακουν την αληθεια.Και μια καρδια που αφυδατωθηκε προσπαθωντας να περασει την ερημο της μοναξιας χωρις καμια προμηθεια νερου.
Σπρωξτε με πισω στην ζωηηηηηηη!!!!!!!!!!

Bright eyes.......big city
keep looking for new and pretty.....

Κρυφα στις γωνιες ανταμωνουν οι θλιψεις με τις αναμνησεις,
στα ματια φτερουγιζουν τα χρονια που αθελητα περασαν,
στα χερια χαραγμενες οι μαχαιριες του χρονου.
Συχνα το μυαλο εκστασιαζεται απ την σκληραδα που το ζωνει,
στεκεται μουδιασμενο,πασχιζει να αποτιναξει την σκονη της αποστασης.
Οταν το κλειδι γυριζει στην κλειδαρια ελευθερωνονται οι μνημες.
Κλεινοντας τα ματια σκορπιζουν μακρια ολοι οι ποθοι,
τωρα την ολη σημασια εχουμε δωσει στο παρον.
Τωρα οι συναντησεις συντελουνται στο χωρο του αορατου,
δυο ξενοι στην ιδια πολη.

Η νυχτα θελει να πεταξει αλλα της λειπουν τα φτερα
η λυπη μου κανει νερα και πλημμυριζει το αμαξι
τα φωτα μου αναβοσβηνω κι η πολη τοσο δοτικη
σαν ρημα στην παθητικη που δεν θα μαθω να το κλεινω

η νυχτα θελει να πεταξει και μπαινω στ αυτοκινητο
μ ενα προαισθημα κακο σαν τον αδιαβαστο στην ταξη
ζω μεσα σε αναχωρησεις και φωτα εκτυφλωτικα
εμαθα κι αλλα μυστικα που δεν τα λενε στις ειδησεις

Ρανταρ κανενα δεν με πιανει στην πτηση μου την σιωπηλη
γραφω στης νυχτας το χαρτι με συμπαθητικη μελανη
εκεινη εφυγε μακρια και δινει αλλου τις υποσχεσεις
μεσ το ταμπλο γραφει δειλα οτι αγαπουσες ν αναιρεσεις............

Η ανισορροπια των σχεσεων ειναι το δυσκολοτερο μερος της αποδοχης και της συνειδητοποιησης.Δεν υπαρχει πλεον τροπος κατανοησης, ουτε παραδοχης.Ολα βαδιζουν σ ενα δρομο με οδυνηρη σημανση,με βαναυσες ειδοποιησεις και με κυνικες προειδοποιησεις.Καθε στροφη κρυβει πισω της την εκπληξη και την απογοητευση.Καθε παρακαμψη αποδεικνυεται ανωφελη και ανεπαρκης.Καθε σταθμος στοχευει στο να αποδειξει την πλαστοτητα και την ψευτικη δομη των οσων ζησαμε.
Ξερω πως οι χαρουμενες καρδιες θα θεωρησουν και παλι οτι παραλογιζομαι και εμπιπτω στους αστοχους μελαγχολικους στοχασμους μου,ομως τα γεγονοτα καθημερινως ερχονται να επιβεβαιωσουν πανηγυρικα την αληθεια των λογων μου και την πραγματικοτητα των φοβων μου.
Τελικα δεν μενει κατι αλλο απ το να δεχτω και γω σαν μοναδικη αληθεια το ψεμμα και την υποκρισια των οσων στο παρελθον πιστεψα και ασπαστηκα,των οσων επενδυσα και αγαπησα,των οσων ματαιως προσπαθησα να μετατρεψω σε μελλον.

Παρατηρω και αφαιρω οσα υποσχονται κι οσα δεν εκπληρωνουν.
Στροβιλιζομαι σε σκεψεις που αγωνιουν για το αυριο,σε μαχες που δεν αμφιβαλλουν για την ηττα τους,σε πεδια που το δικαιωμα εχει αντικατασταθει απ την αναγκη.Αφηνομαι σε χερια πουναι δεσμια σε εξωγενεις παραγοντες,σε χερια που δεν εχουν την ικανοτητα της αφης.
Ολα οσα στιγμιαια μοιαζουν να εμφανιζονται χανονται το ιδιο στιγμιαια
σαν απο μια μαγικη πραξη.Αναιρω σε μονιμη βαση καθως ταυτοχρονα καταληγω σε συμπερασματα..........
Εξω παρ ολα αυτα η ζωη συνεχιζει να μετατρεπεται σε αγευστες φλοιδες πορτοκαλιου,κανοντας τις μερες νυχτες και τις νυχτες μερες................

Μερες καλυτερες θαρθουν
το λεει το ενστικτο μου,
αυτο το κατι μεσα μου το εντελως δικο μου.
Χαραζουνε τα προσωπα
τα βλεμματα γλυκαινουν,
γιατι ταλαιπωρηθηκα και τωρα το μαθαινουν.
Κι αυτοι που με πληγωσανε καθως το φως τελειωνει,
αισθανονται την μοναξια που τωρα τους κυκλωνει......

Running over the same old ground,what have we found?
The same old fears WISH YOU WERE HERE.......

I was doing time in the universal mind,i was feeling fine.
I was turning keys, i was setting people free,i was doing all right.
Now i m so alone,just looking for a home in every place i see
i m a freedom man,i m a freedom man, thats how lucky i am.......

Η αναρτηση μιας νεας ορασης τεχνητα γονιμοποιημενης, θα αποτελεσει την αρχη μιας καινουργιας οπτικης γωνιας που θα βασιζεται στην παρεμβαση εξωτερικων δυναμεων και κατα συνεπεια θα ακολουθησει μια πορεια εντελως διαφορετικη απ οτι μεχρι τωρα ξεραμε.
Οι κορες θα διασταλλουν ξανα ανγνωριζοντας εκ νεου τις καινουργιες φωτεινες εικονες που ο χρονος και η παθηση ειχαν φροντισει να εξαλειψουν μερικως.Ο αμφιβληστροειδης με το ειδωλο θα αρχισουν μια καινουργια σχεση ανατρεποντας και απορριπτοντας οτι μεχρι τωρα τους βαρυνε.Και μεσα απ το λαμπρο φως θα αναγεννηθουν οι ινες και τα οπτικα νευρα,θα εστιασουν οι φακοι και θα προσανατολιστουν οι χαμενοι αντικατοπτρισμοι που νοσουσαν τοσα χρονια και εκλειναν μεσα τους το σκοταδι και τις σκιες σε μια προσπαθεια να ισοζυγισουν την εσωτερικη πικρα και το ερεβος της ψυχης.
In hope we trust..............